
Chińscy naukowcy opracowali grzebień stymulujący mieszki włosowe polem elektrycznym oraz dostarczający eksperymentalny lek do skóry głowy. W badaniu na myszach uzyskano niemal pełne odtworzenie owłosienia w ciągu 28 dni.
Łysienie androgenowe dotyka ponad 1,5 mld osób na świecie i jest najczęstszą przyczyną utraty włosów. W Polsce problem dotyka nawet 70% mężczyzn i 40% kobiet.
Dotychczas stosowane metody leczenia opierają się najczęściej na lekach takich jak minoksydyl i finasteryd stosowanych w postaci płynów, pianek i wcierek. Mogą ograniczać utratę włosów i stymulować ich odrastanie, ale efekty nie zawsze są zadowalające.
Naukowcy z Uniwersytetu Beihang w Beijing (Chiny) opracowali nową metodę, a wyniki ich badania ukazały się w prestiżowym magazynie Nature Communications. Urządzenie nazwane Detangle przypomina klasyczny grzebień. Jego zęby wyposażono w elektrody o różnej wysokości oraz moduły umożliwiające aplikację substancji leczniczych. Podczas czesania, urządzenie generuje impulsy elektryczne stymulujące mieszki włosowe i zwiększające przepuszczalność błon komórkowych, ułatwiając transport molekuł do wnętrza komórek.
Detangle sprawdzono w eksperymencie na myszach dotkniętych łysieniem androgenowym (zainicjowanym przez naukowców poprzez podanie testosteronu). Oprócz stymulacji elektrycznej, za pomocą grzebienia zaaplikowano dwie substancje eksperymentalne: plazmid kodujący VEGFA (czynnik wspierający powstawanie naczyń krwionośnych i poprawiający ukrwienie okolic mieszków włosowych) oraz małe interferujące RNA, czyli siRNA (redukujące powstawanie enzymu SRD5A2 uczestniczącego w produkcji androgenów, które powodują zmniejszanie się mieszków włosowych).
Po 28 dniach w grupie stosującej pełny system myszom odrosły włosy na 97,85 proc. powierzchni objętej łysieniem. Dla porównania, w grupie otrzymującej miejscowo minoksydyl wyniósł ok. 70 proc., a w grupie stosującej finasteryd – około 50 proc. Sama stymulacja elektryczna, bez dodatkowych substancji, pozwoliła uzyskać około 40 proc. odrostu.

Naukowcy zaobserwowali także poprawę ukrwienia skóry, zwiększenie liczby mieszków włosowych oraz korzystne zmiany w parametrach związanych z regeneracją tkanek.
Ale jest jeszcze za wcześnie na entuzjazm. Urządzenie przetestowano jedynie na myszach. Nie wiadomo, czy podobną skuteczność uda się osiągnąć u ludzi, jak długo utrzyma się efekt terapii ani czy regularne stosowanie innowacji jest bezpieczne dla zdrowia skóry i człowieka. Do tego w badaniu zastosowano eksperymentalne substancje biologiczne, które nie są dopuszczone do leczenia łysienia.
Źródło: Liu F. i wsp., Combing-triggered electrostimulation synchronizing deep delivery for rapid hair regrowth in androgenetic alopecia, Nature Communications, DOI: 10.1038/s41467-026-79122-3.
Czytaj także: Anthropic i OpenAI obiecują, że AI pokona raka. Naprawdę?

Już w grudniu do sklepów trafi Muse Charm – pierwszy agent AI od Meta w formie niewielkiego urządzenia wielkości breloczka. Będzie jak osobisty asystent i doradca w jednym, który pomoże też w sprawach związanych ze zdrowiem.

Muse to osobisty agent sztucznej inteligencji, który odpowie na każde pytanie i na zlecenie użytkownika może samodzielnie wykonywać zadania. Potrafi przeszukiwać internet, tworzyć dokumenty, robić zakupy, monitorować postępy w realizacji celów, umawiać wizyty itd. Jeśli otrzyma dostęp do aplikacji w smartfonie, może nimi sterować i realizować różne polecenia, jak np. napisanie e-maila albo zamówienie taksówki.
Na razie jest dostępny w formie aplikacji i wersji desktopowej na komputer, ale w grudniu 2026 rusza sprzedaż Muse Charm – fizycznej wersji agenta przypominającej popularną w latach 90. zabawkę Tamagotchi. Agenta AI można będzie nosić na szyi, rozmawiać z nim i bez użycia dłoni zadawać pytania albo wydawać polecenia.
Muse AI Charm to mały breloczek w formie naszyjnika, umożliwiający stały dostęp do osobistego agenta AI. Posiada 2-calowy ekran dotykowy OLED z animowanym awatarem AI, łączność 5G oraz kamerę z przodu i tyłu, które pozwolą AI rozpoznawać otoczenie. Wygląd i głos asystenta można personalizować, a czytnik linii papilarnych zapewnia dodatkową kontrolę dostępu. Agentowi AI można dać dostęp do aplikacji na smartfonie i komputerze, ale tylko do tych, które są zintegrowane za pomocą specjalnego interfejsu. Wersja bazowa Muse AI jest bezpłatna. Korzystanie z pełnej funkcjonalności wymaga miesięcznego abonamentu w cenie 20 USD (Power Plan) lub 100 USD (Maximum Plan).
Tym samym będzie to pierwszy tego typu agent AI, z którym można wchodzić w interakcje za pomocą głosu bez smartfona. Eksperci wskazują wiele zastosowań Muse AI do celów związanych ze zdrowiem. Przykładowo, może pomóc przygotować się do wizyty lekarskiej. Agent zasugeruje pytania do lekarza, uporządkuje informacje o objawach, przygotuje listę przyjmowanych leków. Po konsultacji pomoże zrozumieć zalecenia lekarza i zaplanuje realizację terapii, np. umawiając kolejne wizyty u specjalistów (mailem albo dzwoniąc, choć ta ostatnia opcja będzie dostępna na razie tylko w USA) i ustawiając przypomnienia o zażywaniu leków.
Muse daje jeszcze więcej możliwości w opiece nad osobami z chorobami przewlekłymi. Osoba z cukrzycą, nadciśnieniem czy niewydolnością serca musi pamiętać o kolejnych wizytach, badaniach, przyjmowaniu leków i stosowaniu się do zaleceń lekarza dotyczących aktywności fizycznej czy zdrowego odżywiania się. Agent AI wyręczy pacjenta i nie zapomni żadnego z zaleceń – o ile uzyska dostęp do odpowiednich aplikacji i będzie mógł samodzielnie działać w imieniu użytkownika.
Zastosowań jest o wiele więcej: pomoc w zdrowych zakupach, wskazówki dotyczące ćwiczeń, motywacyjne podpowiedzi, wsparcie w poruszaniu się po ochronie zdrowia.
Muse może nawet wyszukać wolne terminy u specjalistów i samodzielnie umówić wizytę w dniu, który pasuje pacjentowi. Wykonanie wielu czynności, jak interpretacja badań, wymagałoby dostępu do dokumentacji medycznej pacjenta, ale to tylko kwestia czasu. Już teraz OpenAI oferuje specjalnego agenta AI, który po zintegrowaniu danych medycznych, personalizuje wskazówki i pomaga w zarządzaniu zdrowiem. Funkcja dostępna jest tylko w USA.

Największym wyzwaniem pozostaje ochrona danych medycznych. Informacje o diagnozach, wynikach badań i przyjmowanych lekach należą do szczególnie wrażliwych danych osobowych. Meta deklaruje, że Muse działa w odizolowanym środowisku, a użytkownik kontroluje dostęp do aplikacji i zatwierdza określone działania. Firma podkreśla również, że rozmowy z agentem nie są udostępniane dalej ani wykorzystywane np. do personalizacji reklam.
Trzeba jednak pamiętać, że agent AI nadal może halucynować i popełniać błędy. Ale zakładając, że precyzja agentów AI będzie szybko rosła, tego typu rozwiązania zastąpią aplikacje mobilne, które teraz pełnią funkcję coachów dla pacjentów z chorobami przewlekłymi albo trenerów podczas biegania i na siłowni. Niewykluczone też, że pacjenci będą mogli zintegrować je z elektroniczną dokumentacją medyczną, tak aby jeszcze bardziej podnieść poziom wiedzy agenta AI i precyzyjnie personalizować wskazówki.
Na razie Muse pozostaje gadżetem, ale już i teraz można go skonfigurować tak, aby stał się osobistym, wszystkowiedzącym asystentem zdrowia.
Czytaj także: Google prezentuje inteligentne okulary. „Zobaczysz kalorie”

Ponad 1 miliard pytań dotyczących zdrowia trafia każdego dnia do Google. 15 proc. z nich nigdy nie zostało wcześniej zadanych. Pytamy o zdrowie, diagnozę albo zdrowe przepisy. Algorytmy AI muszą przygotować odpowiedzi tak, aby były zrozumiałe w 150 językach, oparte na faktach i dopasowane do systemów wartości obowiązujących w 200 różnych krajach. Każda błędna rada może kosztować życie.
– Od czasu pojawienia się podsumowań AI, zapytania w wyszukiwarce Google są trzykrotnie dłuższe – przyznał Michael Howell, Dyrektor ds. Zdrowia w Google na sesji poświęconej walce z dezinformacją zorganizowanej podczas Światowego Szczytu Zdrowia 2026 (World Health Summit) w Berlinie w październiku br.
Przez lata Google pomagał znaleźć w internecie informacje m.in. na temat zdrowia, stylu życia, zdrowego odżywiania się. Firmie regularnie zarzucano, że algorytmy AI zamiast kierować się wiarygodnością informacji, na pierwszych pozycjach wyświetlały linki do stron, które cieszyły się największą popularnością. Na pytanie o ból głowy użytkownik Google otrzymywał linki do stron o raku mózgu, a zapytany o problemy z pamięcią odsyłał do źródeł sugerujących choroby neurodegeneracyjne.
W 2024 roku firma wprowadziła podsumowania AI, czyli treściwą odpowiedź wyświetlaną na samej górze strony wyników wyszukiwania. Dzięki AI, dr Google miał się przeobrazić w prof. Google, który – zanim napisze odpowiedź – sprawdzi fakty naukowe i sięgnie po zaufane źródła. Ale jak to bywa z każdą nową technologią, która rozwiązuje stare problemy, pojawiły się i nowe.

– Gdy ktoś zadaje pytanie w Google, nie możemy po prostu pozostawić pustego pola odpowiedzi. Musimy odpowiedzieć – mówi Michael Howell. To nie jest łatwe, bo codziennie do wyszukiwarki trafia ok. 1 miliarda zapytań o zdrowie. Wszystkich zapytań jest ok. 8,5 mld. Ok. 15 proc. z nich nigdy wcześniej nie zostało zadanych. Od czasu pojawienia się podsumowań AI, pytania wydłużyły się trzykrotnie. Pytamy bardziej szczegółowo; wiemy dokładnie, czego szukamy. Niektórzy użytkownicy zadają pytania w jednym języku, a odpowiedzi chcą otrzymywać w innym.
Odpowiedzi AI w Google są dopasowywane do tego nowego poziomu szczegółowości. Porady muszą być spersonalizowane, zrozumiałe, przedstawione w formie konkretnych list ze wskazówkami. Jak zaznacza Howell, pytania o zdrowie są najtrudniejsze – są bardzo osobiste, emocjonalne i odnoszą się do kontekstu kulturowego, w którym żyje pacjent. Google musi dostarczyć odpowiedzi dopasowane do lokalnego charakteru ochrony zdrowia i wartości w każdym z ok. 200 krajów, w których wyszukiwarka jest dostępna. Wyszukiwarka obsługuje 150 języków i pokrywa ok. 90 proc. rynku wszystkich wyszukiwarek.
Po uzyskaniu odpowiedzi, użytkownik spędza w Google ok. 14,6 sekundy – w tym czasie podejmuje decyzję opartą na dostarczonych informacjach. Na drugą stronę z wynikami wyszukiwania przechodzi tylko 0,44 proc. użytkowników.
Informacja zdrowotna dostarczana przez Google musi więc być poprawna, ale też zrozumiała i na tyle prosta, aby można ją było przekuć w konkretne działania. Jak zaznaczał Howell podczas WHS, jeśli pacjent nie rozumie odpowiedzi lub nie wie, co z nią zrobić, jej wartość jest zerowa.
Google deklaruje, że odpowiedzi generowane przez AI opierają się na rozwijanych przez lata mechanizmach oceny jakości stron. Jak dokładnie algorytmy przygotowują odpowiedzi, tego firma nie zdradza. Jest to mieszanka kryteriów, takich jak jakość informacji, przyjazność strony www dla użytkownika, spójność informacji itd.
Jeśli chodzi o pytania o zdrowie, Google deklaruje, że korzysta z zaufanych treści dostarczanych przez instytucje publiczne. Howell podał przykład pytania o objawy cukrzycy, przy którym wyszukiwarka wskazuje informacje z m.in. Centrów Kontroli i Zapobiegania Chorobom (Centers for Disease Control and Prevention), kliniki Mayo i takich organizacji publicznych jak Diabetes UK. Firma pracuje również nad zwiększaniem widoczności informacji pochodzących z wiarygodnych źródeł medycznych.

W podsumowaniu AI pojawiają się linki do stron źródłowych, a od niedawna użytkownik może nawet wybrać zaufane źródła informacji, z których będzie korzystać AI. Nie gwarantuje to jednak, że wygenerowana odpowiedź będzie poprawna. Model może niewłaściwie zinterpretować informacje, pominąć istotne zastrzeżenie albo przedstawić informację bez kontekstu klinicznego. W efekcie pacjent widzi przekonujący tekst, który robi wrażenie indywidualnej, profesjonalnej porady medycznej.
Howell porównał walkę z dezinformacją do pielęgnowania ogrodu: samo wyrywanie chwastów nie wystarczy – jeśli w ich miejsce nie pojawią się nowe rośliny, chwasty znowu wyrosną. Nawet jeśli algorytmy AI coraz lepiej wykrywają fake newsy medyczne i treści niepoparte dowodami naukowymi, muszą zastępować je wiarygodnymi informacjami.
I tu pojawia się problem. Według szefa ds. Zdrowia w Google, materiały przygotowywane przez uznane instytucje naukowe i medyczne często są mało atrakcyjne w porównaniu z krótkimi, emocjonalnymi nagraniami publikowanymi przez influencerów. Nawet jeśli treść jest naukowo wiarygodna, ale jest zbyt skomplikowana, nieciekawa lub nie daje konkretnych wskazówek, nie dotrze do użytkownika. Google może ją wyświetlić na samej górze, ale to nic nie da, bo użytkownik ją pominie. Nic dziwnego, że Google od lat prowadzi prace badawcze nad własnymi modelami AI do diagnozowania. Jednym z nich jest eksperymentalny system AMIE, który przeprowadza wywiad medyczny tak samo jak lekarz. Można się domyślać, że to właśnie takie modele – jeśli uzyskają wysoką skuteczność – w przyszłości zostaną zintegrowane z wyszukiwarką Google. Ale wtedy odpowiedzialność firmy będzie jeszcze większa, a jeden błąd modelu może spowodować, że miliardy osób otrzymają błędne zalecenie. Konsekwencje można sobie wyobrazić.
Czytaj także: Wielkie obietnice i kłamstwa AI w medycynie – pobierz bezpłatnie nowe wydanie OSOZ

Opracowany przez CSIRT CeZ 34-stronicowy poradnik „Podstawy bezpieczeństwa i ochrony danych w sektorze ochrony zdrowia” ma pomóc placówkom zdrowia wzmocnić poziom cyberbezpieczeństwa. We wnętrzu znalazły się m.in. wskazówki, jak zabezpieczyć dostęp do systemów IT, rozpoznać próby wyłudzenia danych oraz reagować na incydenty w obszarze cyberbezpieczeństwa.
Pierwsza część poradnika dotyczy zarządzania dostępem i tożsamością. CSIRT CeZ zaleca stosowanie haseł o długości co najmniej 16 znaków, unikanie tych samych kombinacji w różnych systemach oraz korzystanie z menedżerów haseł. Hasła nie powinny być przechowywane na kartkach, w plikach tekstowych ani przesyłane pocztą elektroniczną czy SMS-em.
Ważnym elementem ochrony jest uwierzytelnianie wieloskładnikowe (MFA), które powinno być włączone wszędzie tam, gdzie jest to możliwe. MFA można wdrożyć stosując aplikacje uwierzytelniające, klucze sprzętowe U2F oraz rozwiązania biometryczne. Pracownicy powinni korzystać wyłącznie z uprawnień niezbędnych do wykonywania swoich obowiązków. Dostęp byłych pracowników do poczty, intranetu czy VPN powinien zostać niezwłocznie dezaktywowany.
Dużo miejsca poświęcono phishingowi, czyli próbom wyłudzania informacji za pomocą fałszywych wiadomości i stron internetowych. Jak je wykryć? CSIRT CeZ zwraca uwagę na to, aby być wyczulonym na błędy językowe w treści SMS-a albo e-maila (choć zdarzają się coraz rzadziej), podejrzane adresy nadawców, nietypowe załączniki oraz wiadomości wymuszające natychmiastowe działanie, np. grożące zablokowaniem konta.
Pierwsza zasada brzmi: nie otwierać nieznanych załączników i nie klikać w podejrzane linki. Szczególną ostrożność należy zachować wobec plików z rozszerzeniami .exe, .scr czy .js oraz dokumentów Office zawierających tzw. makra. Podejrzanych wiadomości nie należy kasować, ponieważ mogą być potrzebne do analizy incydentu.
Osobny rozdział dotyczy socjotechniki. Cyberprzestępcy mogą podszywać się pod przełożonych, pracowników IT, dostawców usług czy instytucje publiczne. Wykorzystują presję czasu, strach, zaufanie, a nawet wcześniej zdobyte informacje o pracownikach. CSIRT CeZ radzi, aby każdą nietypową prośbę o przelew, zmianę hasła lub udostępnienie dostępu potwierdzić innym kanałem komunikacji.
Kolejna część poradnika dotyczy bezpiecznego korzystania ze sprzętu. Autorzy przypominają o konieczności blokowania ekranów nawet podczas krótkiego odejścia od stanowiska pracy (najlepiej po 1–2 minutach bezczynności), regularnego aktualizowania systemów i aplikacji oraz korzystania wyłącznie z oficjalnych źródeł oprogramowania.
Ostrożność jest konieczna również przy korzystaniu z pendrive’ów i dysków zewnętrznych. Znalezionego pendrive’a nigdy nie podłączaj do komputera – zostaw go na portierni/rejestracji. Jeśli ktoś go zgubił, w ten sposób go znajdzie, a jeśli to umyślna próba zainfekowania komputerów – unikniesz dużych problemów. Nośniki zawierające dane medyczne powinny być szyfrowane i przechowywane w odpowiednio zabezpieczonych miejscach. Ich zagubienie lub kradzież należy niezwłocznie zgłosić.
CSIRT CeZ przypomina także o kopiach zapasowych. Powinny być tworzone regularnie, najlepiej automatycznie, przechowywane w odpowiednich lokalizacjach i szyfrowane. Nie należy trzymać jedynej kopii danych na komputerze, którego dotyczą, ani zapisywać firmowych backupów na prywatnych urządzeniach.
W poradniku znalazły się również wskazówki dotyczące bezpiecznego korzystania z Internetu, przeglądarek i mediów społecznościowych. Pracownicy powinni sprawdzać adresy odwiedzanych stron, aktualizować przeglądarki, ograniczać liczbę rozszerzeń i nie zapisywać haseł w przeglądarce. Nie powinni też publikować informacji o strukturze organizacji ani udostępniać zrzutów ekranu z systemów służbowych.
W przypadku publicznych sieci Wi-Fi zalecane jest korzystanie z VPN, a w miarę możliwości – z udostępniania Internetu przez telefon zamiast przypadkowych hotspotów. Odradza się logowanie do systemów służbowych przez niezabezpieczone sieci.
W dalszej części omówiono kwestie pracy zdalnej. CSIRT CeZ rekomenduje korzystanie wyłącznie z zatwierdzonych przez organizację rozwiązań VPN, szyfrowanie połączeń i unikanie prywatnych tuneli zdalnego dostępu. Służbowy sprzęt nie powinien być udostępniany domownikom, a dokumenty i dane pacjentów nie mogą trafiać do prywatnych chmur, poczty elektronicznej czy komunikatorów.
Jak reagować na incydenty? Niepokojącymi sygnałami świadczącymi o cyberataku mogą być nietypowe komunikaty, nagłe spowolnienie komputera, nieoczekiwane alerty antywirusowe, podejrzane wiadomości czy nieautoryzowana aktywność na koncie.
W przypadku podejrzenia ataku, np. ransomware, pracownik powinien bezzwłocznie odłączyć urządzenie od sieci, wyłączając Wi-Fi lub odpinając kabel sieciowy. Należy zanotować czas wystąpienia zdarzenia, jego szczegóły i podjęte działania, a następnie powiadomić przełożonego lub dział IT. Jeśli to możliwe, warto zachować dowody, np. zrzuty ekranu.
CSIRT CeZ przestrzega przed samodzielnym usuwaniem podejrzanych plików, formatowaniem dysku czy podejmowaniem działań mogących zatrzeć ślady ataku. Pracownicy nie powinni również ponownie otwierać podejrzanych plików.
W przypadku awarii sieci lub systemu informatycznego zaleca się zachowanie spokoju, zgłoszenie problemu do IT i sprawdzenie, czy dotyczy on pojedynczego stanowiska czy całej infrastruktury. W razie potrzeby można korzystać z dokumentacji papierowej lub systemów działających offline, zgodnie z procedurami placówki. Nie należy samodzielnie rekonfigurować sieci, przenosić danych na prywatne urządzenia ani przesyłać informacji medycznych przez prywatne komunikatory.
Oprócz zagrożeń cyfrowych, CSIRT CeZ zwraca uwagę na konieczność fizycznego zabezpieczenia stanowiska pracy. Chodzi m.in. o zamykanie pomieszczeń z danymi, kontrolowanie dostępu do stref z dokumentacją, odpowiednie przechowywanie kluczy, stosowanie zasady czystego biurka i niszczenie dokumentów zawierających dane wrażliwe. Wydruki nie powinny pozostawać w podajnikach drukarek, a podczas skanowania należy dokładnie sprawdzać adres odbiorcy.
Ostatni obszar dotyczy bezpieczeństwa teleporad i wideokonsultacji. Placówki powinny korzystać z zatwierdzonych platform zapewniających szyfrowane połączenia, a rozmowy przeprowadzać w pomieszczeniach gwarantujących prywatność. Nie należy wykorzystywać do tego celu prywatnych komunikatorów ani publicznych sieci Wi-Fi.
Kolejnym elementem jest weryfikacja tożsamości pacjenta podczas telekonsultacji. Przed przekazaniem informacji medycznych należy potwierdzić, z kim prowadzi się rozmowę, np. za pomocą numeru PESEL, daty urodzenia lub innego identyfikatora. Jeśli pacjent chce, aby w teleporadzie uczestniczyła inna osoba, konieczna jest jego wyraźna zgoda. Dokumentacja i ewentualne nagrania z teleporad powinny być przechowywane wyłącznie w zatwierdzonych systemach placówki.
Publikacja jest zbiorem ogólnych wytycznych i dobrych praktyk, a każdy podmiot powinien samodzielnie przeanalizować własne potrzeby, specyfikę przetwarzanych danych i wykorzystywane systemy, a przed wdrożeniem zaleceń skonsultować się z ekspertami z zakresu prawa i technologii.
Kliknij tutaj, aby pobrać „Podstawy bezpieczeństwa i ochrony danych w sektorze ochrony zdrowia”

Ankiety satysfakcji pozwalają ocenić jakość opieki i obsługi oraz dowiedzieć się, co doceniają, a co krytykują pacjenci. KAMSOFT wprowadza możliwość ich przeprowadzania bezpośrednio z systemu IT przychodni, bez konieczności stosowania dodatkowego oprogramowania. Wyniki spływają do modułu Terminarza i prezentowane są w formie łatwych do analizy podsumowań.
Dla placówek posiadających kontrakt z NFZ badanie opinii i doświadczeń pacjentów jest elementem realizacji wymogów ustawy o jakości w opiece zdrowotnej i bezpieczeństwie pacjenta. Regularne przeprowadzanie ankiet pozwala monitorować poziom satysfakcji pacjentów, identyfikować ich potrzeby oraz planować działania wspierające poprawę jakości świadczonych usług.
Teraz cały proces można zrealizować w systemie KS-SOMED firmy KAMSOFT. Dzięki integracji z usługami OSOZ proces zbierania oraz analizowania opinii został w pełni zautomatyzowany. Rozwiązanie umożliwia szybkie uruchomienie ankiety po zakończeniu wizyty, gromadzenie odpowiedzi oraz analizę wyników wspierającą zarządzanie placówką i rozwój jakości opieki.
Mechanizm ankietowania rozpoczyna się automatycznie po zakończeniu wizyty. Wystarczy włączyć odpowiednią opcję w oprogramowaniu. Gdy lekarz zamknie wizytę w systemie KS-SOMED, pacjent otrzymuje wiadomość SMS z linkiem do ankiety. Po kliknięciu w link pacjent może szybko ocenić swoje doświadczenia związane z wizytą, między innymi:
Wypełnienie ankiety zajmuje zaledwie kilka minut, a wszystkie odpowiedzi trafiają bezpośrednio do systemu placówki.
Wyniki dostępne są w module Terminarz+, gdzie można na bieżąco monitorować poziom satysfakcji pacjentów. W systemie widoczne są między innymi:
Terminarz+ umożliwia filtrowanie wyników według różnych kryteriów: lekarza, wybranej poradni, określonego gabinetu oraz wskazanego okresu.
Oprócz gotowej ankiety zgodnej ze wzorem Ministerstwa Zdrowia, system umożliwia tworzenie własnych formularzy oraz tzw. ankiet warunkowych. Jeśli pacjent wystawi niską ocenę, można zadać dodatkowe pytania, które pomogą dokładniej określić przyczynę niezadowolenia.
Uruchomienie ankietowania wymaga aktywacji usługi „Powiadomienia OSOZ” oraz „Terminarz+” w systemie KS-SOMED. Następnie należy skonfigurować szablon wiadomości wysyłanej po zakończeniu wizyty oraz wskazać ankietę, która ma zostać udostępniona pacjentowi.
Rozwiązanie pozwala także definiować różne szablony komunikacji dla konkretnych poradni, gabinetów lub pracowników medycznych, dzięki czemu proces można łatwo dopasować do specyfiki placówki. Ankiety w Terminarzu+ to rozwiązanie, które pomaga tworzyć placówkę bardziej przyjazną pacjentom oraz skuteczniej zarządzać procesami medycznymi i organizacyjnymi. Integracja badania opinii pacjentów w systemie gabinetowym powoduje, że wszystkie dane zbierane są z pomocą jednego narzędzia i przechowywane w jednej bazie, bez konieczności zakupu innego systemu i przełączania się między oprogramowaniem.

26 listopada br. podczas Jesiennej Konferencji Programowej Polskiej Federacji Szpitali zaprezentowany zostanie Poradnik Nabywcy AI – zbiór zaleceń, które mają pomóc podmiotom leczniczym świadomie wybierać, oceniać i wdrażać rozwiązania oparte na sztucznej inteligencji.
O tym, co zawierała wersja Poradnika udostępniona do konsultacji publicznych, pisaliśmy tutaj.
Poradnik powstał z myślą o dyrektorach szpitali i placówek POZ, liderach klinicznych, menedżerach transformacji cyfrowej oraz specjalistach ds. zamówień publicznych – czyli osobach, które decydują o zakupie i wdrażaniu technologii AI w ochronie zdrowia.
Decyzję o zakupie warto zacząć od określenia, jaki konkretny problem placówka chce rozwiązać. Nie każde wyzwanie wymaga AI, nie każdy produkt wykorzystujący tę technologię jest wyrobem medycznym i nie każde rozwiązanie z oznakowaniem CE sprawdzi się w danej placówce. Poradnik prowadzi czytelnika przez 10 kluczowych obszarów oceny rozwiązania. Każdy z obszarów został rozwinięty o praktyczne wyjaśnienia, rekomendacje oraz pytania, które nabywca może bezpośrednio wykorzystać w rozmowie z dostawcą i podczas przygotowywania procesu zakupowego.
Twórcami Poradnika są Koalicja AI i Innowacji w Zdrowiu, wZdrowiu oraz Polska Federacja Szpitali, a patronem medialnym m.in. czasopismo OSOZ.
Czytaj także: Udar, radioterapia, kardiologia. Tak polskie szpitale stosują AI

Google zaprezentował nowe inteligentne okulary stworzone razem z Samsungiem. Pozwolą sprawdzić wartości odżywcze produktów, przetłumaczą rozmowę w aptece, zinterpretują wyniki badań i podpowiedzą, ile kalorii ma ciastko. Dla pacjentów z wadami wzroku i chorobami metabolicznymi to ogromna pomoc.
Wyglądają jak zwykłe okulary korekcyjne i przeciwsłoneczne, ale we wnętrzu kryją mikrofony, głośniki, 12-megapikselową kamerę i – co najważniejsze – zostały zintegrowane z multimodalnym asystentem sztucznej inteligencji Google Gemini. Użytkownicy porozumiewają się z chatbotem głosowo, a odpowiedzi słyszą dzięki wbudowanym w oprawkach głośnikom.
Nowe okulary trafią do sprzedaży w grudniu 2026 roku (na wybranych rynkach) w cenie od 395 dolarów. W 2027 roku zapowiadana jest wersja z wbudowanym w soczewki wyświetlaczem.
Okulary umożliwiają tzw. multimodalną analizę otoczenia w czasie rzeczywistym. Dzięki połączeniu kamery z modelem Gemini Live okulary „rozumieją” obraz, na który patrzy użytkownik. Jeśli spojrzymy na posiłek, otrzymamy informacje o wartościach odżywczych oraz liczbie kalorii. Dla osób z chorobami metabolicznymi i cukrzycą to ogromna pomoc, bo nie muszą już za każdym razem robić zdjęć smartfonem i pytać np. ChatGPT o informacje. Ale to także wsparcie w zdrowym odżywianiu się czy trzymaniu się określonej diety.
Ciekawą opcją jest tłumaczenie symultaniczne w czasie rzeczywistym, choć podobna opcja jest już dostępna m.in. w słuchawkach Apple. Będąc na wakacjach w aptece albo u lekarza, łatwiej będzie zrozumieć informacje w języku obcym. Teoretycznie okulary mogłyby pomóc lekarzom i ratownikom medycznym w rozmowie z pacjentami posługującymi się każdym językiem, ale na razie taka opcja nie wchodzi w rachubę ze względu na kwestie bezpieczeństwa danych medycznych i prywatności.
Czy pacjent może nosić takie inteligentne okulary podczas wizyty u lekarza? Teoretycznie tak, bo zgodnie z polskim prawem (art. 267 § 3 Kodeksu karnego oraz art. 9 Ustawy o prawach pacjenta) pacjent ma prawo nagrywać rozmowę, w której sam uczestniczy, w celu utrwalenia zaleceń medycznych. Ale nie można rejestrować całego pobytu w placówce, np. rozmowy na rejestracji i nagrywać innych pacjentów itd. Do tego placówka może w swoim regulaminie zakazać stosowania takich urządzeń. Do tego trzeba wziąć pod uwagę, że stosowanie takich urządzeń potajemnie może znacznie zaszkodzić relacji pacjenta z lekarzem.
W przypadku osób z wadami wzroku oraz słuchu okulary pomogą odczytać i zrozumieć napisane drobnym drukiem ulotki leków, a także pewniej poruszać się w otoczeniu. Okulary opiszą dokładnie to, co znajduje się przed oczami, i powtórzą wypowiedziane przez rozmówcę słowa. Dla osób we wczesnym stadium demencji inteligentne okulary mogą stanowić duże wsparcie, ułatwiając odnajdanie przedmiotów codziennego użytku i poruszanie się po domu.
Jak zapewnia Google, nowe okulary zostały pomyślane tak, aby zapewnić pełną ochronę gromadzonych danych. Zdjęcia i nagrania przesyłane do Gemini nie są zapisywane w historii użytkownika ani wykorzystywane do trenowania modeli AI, a rejestrowanie obrazu sygnalizuje wyraźna dioda LED. Oprogramowanie automatycznie zamazuje twarze osób postronnych podczas nagrywania wideo. Właśnie z powodu kontrowersji związanych z prywatnością, wprowadzone na rynek w 2012 roku Google Glasses okazały się porażką i szybko zostały wycofane z rynku.
Czytaj także: Longevity i wyniki badań. iPhone z nowymi funkcjami dla zdrowia

Ministerstwo Zdrowia, NFZ i Centrum e-Zdrowia przygotowały przewodnik dla placówek zdrowia tłumaczący, jak wdrożyć Centralną e-Rejestrację (CeR). Podsumowaliśmy najważniejsze etapy wdrożenia CeR.
Do końca 2027 r. CeR obejmie wszystkie świadczenia ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (AOS). Od 1 stycznia 2027 r., do już objętych CeR usług (pierwsza wizyta u kardiologa, mammografia oraz test HPV HR), do CeR muszą podłączyć się placówki mające umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia (NFZ na udzielanie świadczeń z przynajmniej jednego z poniższych zakresów::
I tutaj nie będzie taryfy ulgowej – NFZ nie zrefunduje tych świadczeń, jeśli placówka nie będzie ich umawiała przez CeR.
Koniec roku to zawsze napięty czas w ochronie zdrowia, dlatego już teraz każda placówka objęta CeR powinna skontaktować się z dostawcą oprogramowania i uzgodnić zakres oraz termin integracji. Najwięcej czasu zwykle zajmuje uporządkowanie harmonogramów i organizacja pracy – sama integracja techniczna przebiega w miarę szybko, jeśli dostawca IT zintegrował system z CeR.
Na początek należy zarejestrować tzw. miejsca udzielania świadczeń (MUŚ), z którymi powiązane są harmonogramy, terminy i informacje prezentowane pacjentom. Dane MUŚ muszą być kompletne i zgodne z wpisami w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą (RPWDL). Należy sprawdzić m.in. adresy, dane geolokalizacyjne, identyfikatory oraz kody resortowe. Kluczowe są trzy identyfikatory wykorzystywane w rozliczeniach z NFZ: kod oddziału wojewódzkiego NFZ, kod świadczeniodawcy (IDSWD) oraz kod technicznego miejsca udzielania świadczeń. Brakujące lub nieprawidłowe dane mogą uniemożliwić poprawne rozliczenie świadczenia, a w konsekwencji doprowadzić do wstrzymania płatności.
Bardzo ważna jest weryfikacja numeru telefonu komórkowego i e-maila pacjenta, na które będą wysyłane potwierdzenia rezerwacji oraz przypomnienia o wizycie.
Kolejnym zadaniem jest przypisanie pracowników medycznych do odpowiednich MUŚ. Dopiero wtedy można prawidłowo powiązać pracowników z harmonogramami i udostępniać pacjentom informacje o dostępnych terminach.
Najwięcej czasu pochłania przygotowanie terminarza wizyt. Harmonogram musi uwzględniać realizowane procedury, ich kody ICD-9 oraz czas potrzebny na wykonanie poszczególnych świadczeń. Trzeba również odpowiednio podzielić terminy na przeznaczone dla pacjentów pierwszorazowych i kontynuujących leczenie. W przypadku pierwszej grupy należy uwzględnić m.in. kategorie „pilny” i „stabilny” oraz dodatkowe uprawnienia pacjentów.
Placówka musi przekazać do CeR wszystkie wcześniej umówione wizyty przypadające w przyszłości. Tak zwane „zasilenie inicjalne” pozwala zachować istniejące terminy i umożliwia pacjentom otrzymywanie przypomnień o wizytach. Można je przeprowadzić za pomocą zintegrowanego systemu gabinetowego lub plików CSV. Przed importem eksperci Centrum e-Zdrowia zalecają sprawdzenie kompletności danych pacjentów, skierowań i informacji kontaktowych, a także przeprowadzenie technicznej weryfikacji plików.
Zaleca się, aby placówka wyznaczyła jedną osobę odpowiedzialną za wdrożenie CeR. Jej zadaniem będzie koordynowanie przygotowań, kontakt z dostawcą oprogramowania, przekazywanie informacji zespołowi oraz monitorowanie pojawiających się problemów. Akademia Centrum e-Zdrowia cały czas prowadzi bezpłatne webinary.
Po uruchomieniu CeR, szybko narastają pytania ze strony pacjentów. Pacjentom najłatwiej umówić się na wizytę przez IKP i mojeIKP, gdzie można wyszukać termin w konkretnej placówce albo mieście, o określonej porze dnia itd. Ale z IKP korzysta obecnie 21 mln osób, a z mojeIKP – 6 mln.
Pacjent nadal może zadzwonić do przychodni lub przyjść osobiście, a pracownik rejestracji zapisze go w centralnym systemie. W przypadku pierwszorazowej wizyty należy poprosić o kod dostępu do e-skierowania, wyszukać termin i zarejestrować wizytę. Jeżeli pacjent kontynuuje leczenie, termin kolejnej wizyty wyznacza placówka, a następnie przekazuje go do CeR. Pacjent nie rezerwuje samodzielnie takich terminów przez IKP.
Jeśli pacjent nie znajdzie terminu w ciągu najbliższych 40 dni, może zapisać się do „Poczekalni”. System automatycznie poszuka terminu odpowiadającego jego preferencjom i przydzieli go, jak tylko taki pojawi się w systemie. Pracownik rejestracji musi wyjaśnić pacjentowi, że prognozowany termin jest orientacyjny i może się zmieniać.
Przed uruchomieniem systemu trzeba też skonfigurować odbieranie notyfikacji, czyli automatycznych informacji o zmianach w harmonogramach. Dzięki nim placówka dowiaduje się m.in. o zapisach i odwołaniach dokonanych przez pacjentów w IKP lub przez inne placówki. W przypadku własnego systemu gabinetowego konieczne jest prawidłowe skonfigurowanie adresu endpointu.
Jeśli placówka sprawdzi dane MUŚ, harmonogramy, wcześniejsze rezerwacje, notyfikacje i przygotuje personel, można przejść do aktywacji CeR. Aktywacja MUŚ jest jednorazowa i nie można jej cofnąć. Oznacza również potwierdzenie, że harmonogramy przekazane do CeR odzwierciedlają aktualny stan organizacji pracy placówki.
Centralna e-Rejestracja to system wymiany informacji o wolnych terminach, zapisach pacjentów, anulacjach wizyt oraz statusach wizyt. Dlatego po wdrożeniu CeR, ważna jest poprawna synchronizacja danych pomiędzy systemem gabinetowym a CeR. Każda wizyta, której termin już minął, powinna otrzymać odpowiedni status końcowy: „zrealizowana” albo „niezrealizowana”. Nie należy pozostawiać wizyt ze statusem „zapisana”, nawet jeśli pacjent nie pojawił się na konsultacji i wcześniej jej nie odwołał.
Statusy wizyt są powiązane z rozliczeniem z NFZ. Fundusz porównuje informacje z raportu SWIAD z danymi przekazanymi do CeR. Rozliczone zostaną wyłącznie świadczenia, które pozytywnie przejdą weryfikację – od momentu integracji placówki z CeR, NFZ płaci tylko za świadczenia prawidłowo zarejestrowane w centralnym systemie. Każda wizyta musi zostać przekazana do CeR przed udzieleniem świadczenia lub najpóźniej w dniu jego realizacji przed godziną rozpoczęcia. W przypadku dobrze skonfigurowanego systemu ta synchronizacja odbywa się automatycznie, w tle.
Ale mogą pojawić się błędy. Dlatego eksperci Centrum e-Zdrowia rekomendują codzienną kontrolę komunikatów zwrotnych i odradzają czekanie z wyjaśnianiem do momentu rozliczenia. Jeżeli problem dotyczy zapisu wizyty, w pierwszej kolejności należy skontaktować się z dostawcą systemu gabinetowego. Jeśli przyczyna leży po stronie CeR, zgłoszenie do Centrum e-Zdrowia należy przesłać niezwłocznie, nie później niż w ciągu 2 dni roboczych.
Każda placówka powinna przygotować procedurę awaryjną. Jeśli system CeR jest niedostępny, można wstępnie umówić pacjenta, zastrzegając, że termin zostanie potwierdzony po usunięciu awarii. Po przywróceniu komunikacji należy jak najszybciej zsynchronizować dane i sprawdzić, czy wybrany termin jest nadal wolny.
Kliknij tutaj, aby pobrać przewodnik po Centralnej e-Rejestracji dla podmiotów leczniczych.

W 2014 roku Elon Musk zapowiedział, że „zbuduje latający samochód, tak dla zabawy”. Po 12 latach spełnił obietnicę. Od założenia SpaceX do pierwszego wystrzelenia rakiety na orbitę minęło 6 lat. Teraz Musk zapowiada roboty chirurgiczne do 2030 roku i prawie bezpłatną opiekę medyczną dzięki AI. Czy dotrzyma słowa?
– Wyobraźmy sobie świat, w którym każdy ma dostęp do najlepszych chirurgów. Dosłownie każdy. Optimus będzie cechował się precyzją przewyższającą ludzkie możliwości i będzie w stanie wykonywać zabiegi medyczne, bardzo skomplikowane procedury, właściwie każdy zabieg. Być może nawet takie, które są zbyt trudne, by mogli je przeprowadzić ludzie. A wszystko to będzie dostępne dla każdego – powiedział Musk w listopadzie 2025 roku.
W styczniu 2026 r. w podcaście Moonshots przedsiębiorca i właściciel Tesli dodał, że roboty Tesla Optimus prześcigną pod względem umiejętności chirurgów-ludzi za ok. 4 lata. W kolejnych latach robotycznych chirurgów będzie szybko przybywać i ostatecznie będzie ich więcej niż wszystkich chirurgów na świecie – czyli ponad 1 mln.

Musk argumentuje, że aby zdobyć doświadczenie, lekarz potrzebuje kilkunastu lat. Do tego człowiek męczy się i popełnia błędy. Z kolei roboty mogą wykonywać w nieskończoność precyzyjne ruchy. Doświadczeniami z zabiegów będą się dzieliły między sobą, kolektywnie doskonaląc swoje zdolności.
Szanse, że uda się to za 4 lata, są bliskie zeru. Wprawdzie Tesla zakłada zdolność produkcyjną na poziomie ok. 10 mln robotów rocznie, ale wszystkie modele – w tym najnowszy Optimus 4 – są projektowane tak, aby pracować na liniach produkcyjnych w fabrykach. Dopiero w kolejnym etapie ewolucji pojawią się roboty do zastosowań domowych, a następnie w sektorze usługowym.
Musk nic nie wie o pracy chirurga i wydaje mu się, że każda operacja składa się z ciągu powtarzalnych czynności. Tymczasem każdy zabieg jest unikalny, narządy poruszają się wewnątrz ciała, występuje krwawienie; każdy organizm może reagować inaczej, a chirurg pracuje w warunkach niepewności i musi szybko podejmować decyzje.
Skoro nie Optimus-chirurg, to może Grok-lekarz? W styczniu 2026 r. Musk zachęcał użytkowników X do przesyłania zdjęć RTG i MRT, aby rozwijać zdolności modelu AI Grok.
20 sierpnia 2026 r. Musk napisał na X, że Optimus i Grok pewnego dnia zapewnią „niesamowitą opiekę medyczną wszystkim ludziom na Ziemi”. Grok analizowałby objawy, historię pacjenta i dane fizjologiczne, a robot przeprowadzałby procedury. Taki duet AI i robotyki pozwoliłby pozbyć się największego problemu w ochronie zdrowia – deficytu lekarzy, który powoduje ograniczoną dostępność usług medycznych i wysokie ceny procedur. Musk zapowiada, że jego Optimus będzie kosztował ok. 20–30 tys. USD. Jeśli wziąć pod uwagę, że według danych AOTMiT za luty 2026 r. średnie wynagrodzenie specjalisty na etacie wynosi ok. 24 tys. zł brutto miesięcznie, robota można byłoby kupić za równowartość pięciomiesięcznego wynagrodzenia lekarza w Polsce.
Czy Grok może diagnozować? Na razie nie. Należąca do Muska spółka xAI nie rozwija obecnie żadnych dedykowanych modeli dla medycyny. O wiele dalej są jego konkurenci. AMIE od Google czy zaprezentowany ostatnio MAI-DxO od Microsoft nauczyły się już podejmować decyzje kliniczne w sposób, w jaki robi to lekarz.
Bardziej konkretne osiągnięcia w medycynie ma Neuralink rozwijająca interfejsy mózg–komputer. Bezprzewodowe, miniaturowe implanty wszczepiane pod czaszkę mają umożliwić osobom sparaliżowanym komunikowanie się za pomocą sygnałów mózgowych. Musk zapowiedział, że jeszcze w 2026 r. firma rozpocznie produkcję implantów na masową skalę. Będą one wszczepiane autonomicznie przez specjalnie do tego zaprojektowany system robotyczny.

Jak podał Reuters, do jesieni 2025 r. implanty otrzymało około 12 osób z ciężkim paraliżem. Pierwszy z nich wykorzystywał urządzenie m.in. do grania, przeglądania internetu i sterowania kursorem. Jednak w 2026 roku nie zaprezentowano żadnych nowych, przełomowych osiągnięć.
Podczas Światowego Forum Ekonomicznego w Davos w 2026 r. Musk podzielił się kolejną wizją zastosowania humanoidalnych robotów – opieka nad osobami starszymi. Robot miałby pomagać w codziennych czynnościach i dbać o bezpieczeństwo seniora podczas pobytu w domu. Na takiego opiekuna będzie stać każdego, bo ceny robotów będą szybko spadać. W 2024 roku Musk zapowiedział, że do 2040 roku na świecie będzie więcej humanoidów niż ludzi, a we wrześniu 2026 r. – podczas spotkania ministrów państw G20 odpowiedzialnych za rozwój, innowacje, naukę i technologie – sprecyzował, że w ciągu 10 lat liczba robotów na świecie przekroczy 1 mld.

Te wizje idą jeszcze dalej – roboty miałyby również zajmować się dziećmi i zwierzętami. W Davos Musk powiedział ponadto, że „starzenie się jest problemem, który prawdopodobnie rozwiąże nauka”. Spekulował, że skoro różne komórki organizmu starzeją się w skoordynowany sposób, musi istnieć biologiczny mechanizm regulujący ten proces. Kiedy go poznamy, nic nie będzie stało na przeszkodzie wydłużaniu życia, a być może nawet odwracaniu niektórych oznak starzenia. Musk zaskakuje wizjami, ale i tym, że niektóre z nich konsekwentnie realizuje. Jednak zbudowanie robota-chirurga będzie o wiele trudniejsze niż stworzenie latającego samochodu. W końcu i tak ten drugi powstał tylko z kaprysu i dla zabawy. Ze względów bezpieczeństwa i ograniczeń prawnych, poruszających się w powietrzu samochodów szybko nie zobaczymy na ulicach – albo raczej nad nimi.
Czytaj także: Anthropic i OpenAI obiecują, że AI pokona raka. A jakie są fakty?

Sztuczna inteligencja przeprowadza wywiad z pacjentem, stawia wstępną diagnozę i przygotowuje plan leczenia. Wszystkie informacje trafiają następnie do lekarza rodzinnego przed wizytą pacjenta – badanie opublikowane w „The Lancet” pokazuje, że taki model opieki się sprawdza.
Nowe podejście oparte na współpracy lekarza z AI przetestowali naukowcy z Beth Israel Deaconess Medical Center w Bostonie (USA). W tym celu wykorzystali AMIE (Articulate Medical Intelligence Explorer), konwersacyjny system diagnostyczny opracowany przez Google. Badaniem objęto 98 pacjentów, którzy czatowali z AMIE przed wizytą lekarską. Przebieg konwersacji nadzorował lekarz specjalista z pomocą wideopołączenia i opcji udostępniania ekranu.
W 75 proc. przypadków rozpoznanie postawione przez lekarza (referencyjne) było jednym z trzech zasugerowanych wcześniej przez AI. Jeśli AI proponowała siedem potencjalnych diagnoz, odsetek ten wzrastał do 90 proc.
W grupie pacjentów, u których rozpoznanie referencyjne nie zostało potwierdzone badaniem diagnostycznym, trafność sięgnęła 96 proc., a u pacjentów z rozpoznaniem potwierdzonym badaniem – ok. 82 proc. W badaniu odnotowano tylko jeden przypadek halucynacji, gdy AI błędnie zinterpretowała daty operacji. Jedynie w pięciu przypadkach lekarze uzupełnili informacje przygotowane przez system.
93 proc. planów dalszego postępowania od AMIE oceniono jako bezpieczne. W przypadku lekarzy POZ odsetek był niemal taki sam (95 proc.). Ale było też kilka różnic. Wytyczne AMIE wypadły gorzej pod względem możliwości praktycznego zastosowania oraz kosztów. AI dobrze diagnozuje, ale często proponuje ścieżkę leczenia, która nie pasuje do realiów ochrony zdrowia, jest droga albo nieadekwatna do sytuacji chorego.
W 75 proc. przypadków lekarze uznali, że materiały przekazane przez AMIE są pomocne w przygotowaniu do konsultacji. Szczególnie wysoko oceniono m.in. uporządkowanie informacji, analizę wywiadu i sposób przedstawiania wytycznych medycznych.

65–70 proc. pacjentów oceniło empatyczność wywiadu AI bardzo pozytywnie lub pozytywnie.
Gorsze wyniki uzyskała kategoria „poufności informacji”. Tylko 15 proc. pacjentów wyraziło opinię pozytywną, a pozostali – negatywną lub neutralną. I tu widać kolejną barierę dla AI – lekarze cieszą się większym zaufaniem, a AI nie potrafi tego, co jest domeną człowieka: nawiązywania relacji, dawania poczucia bezpieczeństwa i wspólnego podejmowania decyzji.
Badanie miało kilka ograniczeń. Uczestnicy byli stosunkowo młodzi i obeznani z technologią, a analizowane przypadki dotyczyły pojedynczych problemów zdrowotnych z wyłączeniem kobiet w ciąży i osób z chorobami psychicznymi. Mimo to badanie pokazuje, że AI dobrze sprawdza się jako druga para oczu lekarza. Nie jest jednak w stanie zastąpić cech człowieka, które są nieodłączną częścią interakcji pacjenta z lekarzem.
W kolejnych badaniach naukowcy chcą sprawdzić, czy wykorzystanie AI rzeczywiście poprawia wyniki leczenia, zmniejsza nakład pracy lekarzy i obniża koszty.
Czytaj także: O co lekarze pytają AI? Wyniki z 271 mln chatów zaskakują
1 2 3 … 160 Następne »